Pozwólmy się prowadzić solidarności

Długa kolejka: mężczyźni, kobiety, starsi. Setki osób, które potrzebują pomocy, ciepłego posiłku, ubrań. To obrazy, które bardzo często pojawiają się w dziennikach telewizyjnych lub które widzimy na własne oczy. Kryzys ekonomiczny wywołany pandemią spowodował ogromną biedę – niektórzy stracili pracę, inni zostali wyrzuceni z domu.
Wobec tak licznych potrzeb była i jest udzielana szczodra odpowiedź: Caritas, parafie, stowarzyszenia, różne instytucje – wszyscy na pierwszej linii pomocy najbardziej potrzebującym. W tym czasie jesteśmy wzywani, by dać odpowiedź poprzez naszą uwagę i solidarność. Wystarczy niewiele: uśmiech – nawet spod maseczki, telefon, zwykłe pytanie: jak mogę Ci pomóc?

______________________________________________

Twarzą w twarz z ojcem Kolbe

„Siłą napędową całego życia Ojca Kolbego, sekretem jego życiowych celów jest synowska, głęboka miłość do Maryi, która doprowadzi go do oddania się Jej poprzez całkowite ofiarowanie się, bezgraniczne, przeżyte aż do najdalej posuniętych konsekwencji miłości: Niepokalana – jego idea-moc, jedna z tych idei niezmierzonych energii, które gdy wcielają się w serce apostoła, poruszają świat. Ojciec Kolbe nie lubi dyskutować, kocha działać: świadectwo życia w służbie braci, przeżywane pod spojrzeniem Niepokalanej. Otwarcie na wszystkich, dialog, spotkanie. Pobożność bez sentymentalizmu, żadna próżna łatwowierność. A zatem życie przeżyte wspaniałomyślnie.”

o. Luigi Faccenda

__________________________________

Doświadczenie św. Maksymiliana

W chwili wybuchu II wojny światowej Kolbe wyczuwa, że Niepokalanów musi zmienić swoje oblicze i swoją misję. Nie wystarczy dłużej prasa, modlitwa, praca własnych rąk, rzeczą konieczną staje się gościnność i działalność dobroczynna. Pojawiły się nowe potrzeby i bracia starają się pomagać wioskom i osobom mieszkającym w pobliżu, poprzez infirmerię, aptekę przygotowującą leki, uprawę pól, aby nie zabrakło tym ludziom koniecznego chleba. Poza tym w Niepokalanowie znalazło schronienie blisko 1500 uchodźców, w przeważającej mierze starców i dzieci. Każdego dnia przyotowuje się dla wszystkich posiłki. Wszystko w wielkim spokoju, ponieważ „jutro jest niepewne, ale Niepokalana pozwala namacalnie odczuć swoją opiekę, udziela ciągle nowych łask”.